Mijn persoonlijke december gedachten en dankjewel!

Soms lijkt de tijd sneller te gaan dan mijn hoofd en lijf kunnen bijhouden…


Het is alweer de laatste maand van het jaar. Soms lijkt de tijd sneller te gaan dan mijn hoofd en lijf kunnen bijhouden. Het lijkt alsof de december maand dan ineens weer voor de deur staat zonder dat ik het door had dat deze eraan kwam.. Hieronder deel ik mijn persoonlijke december terugblik gedachten en graag zou ik je willen bedanken, lees je mee?

Een jaar vol fijne momenten, maar ook vol hele zware momenten…

December, ik vind het een van de mooiste maanden van het jaar. Ik hou van kerst, de lichtjes, de warmte en ik hou ervan om het gevoel van samen zijn af en toe even kunnen vangen. Niet vaak deel ik persoonlijke dingen op mijn blog, maar toch voelde ik dat ik mijn terug blik op het afgelopen jaar mocht opschrijven en mocht delen. Ik kijk terug op een pittig jaar. Een jaar vol fijne momenten, maar ook vol hele zware momenten. Beide wil ik met je delen want dit is wat het is, soms fijn en soms helemaal niet fijn. Het leven…

2019 is een jaar geweest waarin ik veel geleerd heb. En meestal gaat leren van het leven niet via een fijne of makkelijke weg. Nu wil ik dit bericht niet heel zwaar of negatief maken, maar het is wel mijn gevoel wanneer ik terugkijk op de afgelopen maanden. Meer dan ooit werd ik door mijn lijf af en toe flink terug gevloten en heb ik moeten accepteren dat ik niet alles kan zoals anderen. Waar de buitenwereld maar door blijft razen zoek ik als gevoelig persoon de rust op.

Geen gemaar…

Waar ik een poos geleden nog wel geloofde dat ik best wel kon wat anderen kunnen, heb ik moeten accepteren dat ik dan niet kan. Punt. Geen gemaar, dit is wat het is. Begrijp me niet verkeerd, ik ben iemand die gelooft dat als je iets echt wilt dat je alles kan. Maar, tegelijkertijd geloof ik ook heel erg in: ‘Je bent wie je bent.’ Als ik voor mezelf spreek zit er nu eenmaal een limiet aan de hoeveelheid prikkels die ik op een dag kan verwerken en kan hebben. Wie ik ben en hoe mijn hoofd en lijf werken is zoals het is. Jezelf continu willen veranderen is ontzettend vermoeiend. Ik ben meer voor accepteren wie je bent en groeien door wat er op je pad komt. Dit kwam voor mij neer op keuzes maken en soms een stapje terug doen. Ik vond het ontzettend moeilijk en soms nog steeds. Maar tegelijkertijd gaat het nu ook veel beter met me.

Accepteren dat sommige dingen niet zijn gelukt en niet aan mij besteed zijn heeft me zoveel meer rust gebracht. Het bracht veel onrust om steeds weer pogingen te doen dingen te proberen waarvan ik diep vanbinnen eigenlijk wel wist dat het niet haalbaar was. Maar ook ik wilde een gewoon leven leiden zoals het hoort en word verwacht. Een groot deel van mij heeft het er nu helemaal niet meer moeilijk mee ‘anders’ te zijn en een rustig leven te leiden. Toch kan ik niet zeggen dat ik het helemaal niet meer moeilijk vind. Vaak gaat het prima tot ik weer uit mijn eigen wereld word gesleurd. Zolang ik lekker in mijn eigen wereld kan blijven gaat het goed, maar het is en blijft soms moeilijk zodra de buitenwereld aan de orde komt… Want wat vinden anderen er allemaal van?

Blijft lastig

Luisteren naar mijn grenzen, dingen doen op mijn eigen manier en me niks aantrekken van anderen, het is en blijft lastig, maar ik doe mijn best. Loslaten wat hoort, hoe het hoort en varen op je gevoel is heel fijn en bevrijdend en soms lastig tegelijkertijd. Ik doe mijn best en het gaat goed met me!

Afscheid nemen…

Dit jaar is ook het jaar geweest waarin ik afscheid moest nemen van mijn allerbeste paardenvriend Frou. Als ‘baasje’ weet je dat de kans groot is dan dieren eerder terugkeren naar het licht omdat (de meeste) dieren nou eenmaal niet zo oud worden als wij mensen, maar ik had gewild dat je ouder had mogen worden en dat ik langer voor je had mogen zorgen hier op aarde. Je was ook nog helemaal niet oud..

Altijd ben ik een paardenmeisje geweest, als kind was het de enige wereld waarin ik mezelf kon zijn. Paarden zijn geweldige dieren, zo wijs en sterk en wat ik altijd heel fijn vond; ze hebben geen oordeel. En ook nu was het nog steeds de plek waar ik rust, vriendschap, liefde en mijn plek vond.

Voordat Frou ziek werd ben ik voorbereid via een boodschap. Ik probeerde mezelf voor te houden dat het maar een gedachte was, helaas was dit niet zo. Doordat ik de boodschap had weggestopt uit schrik en angst kwam het toch allemaal nog erg onverwacht… Naast dat mijn beste vriend er nu fysiek niet meer is, is daarmee tegelijkertijd een stukje van mijn kleine stukje veilige wereld afgebrokkeld.

Het is gek, pijnlijk en leeg om zonder jou het nieuwe jaar in te gaan, Frou!

Met de engelen heb ik gesproken over de ziekte van Frou, want ook mijn eerste reactie was heel menselijk. Er was woede, verdriet, frustratie en paniek. Waarom Frou, waarom ik!? Waarom nu!? Hoe moet ik zonder Frou!? Door de woorden van de engelen heb ik het een plekje kunnen geven. Op een dieper niveau denk ik dat ik het ook begrijp waarom het zijn tijd was weer terug te keren naar het licht, maar dit alles neemt niet het gemis en de pijn weg, die is er nog elke dag..

Lieve Frou ♥ Al bezoek je me nog regelmatig wanneer ik slaap, ik zou er alles voor over hebben je nog een keer door de wei de zien galopperen, gewoon wat tijd met je door te brengen, je te knuffelen en kus op je neus te geven. Tot in het licht mijn lieve grote vriend!

Dankjewel hiervoor!

En van een zwaar moment naar een mooi moment: 2019 was ook het jaar waarin Het engelen dagboek werd geboren en met heel veel liefde is ontvangen door de lezers, dankjewel hiervoor! Echt, ik ben iedereen die hier een kijkje is komen nemen dankbaar. Dankbaar dat jullie de liefde voor engelen energie met mij delen en dankbaar dat ik ( dat hoop ik in in ieder geval ) via mijn schrijfsels anderen mag inspireren en zo een beetje engelen energie mag delen. En natuurlijk ben ik ook de engelen ontzettend dankbaar voor hun liefde, hulp, leiding en liefdevolle boodschappen, elke dag weer. Dankjewel Engelen

Nooit had ik gedacht dat de website zo zou groeien in een jaar! Nooit had ik gedacht zoveel lieve en positieve reacties zou krijgen. Al kan ik niet alle reacties beantwoorden, ik lees ze allemaal. Schrijven is iets wat ik al lang met veel plezier doe en ik hoop nog heel lang mag doen. Het is voor mij een uitlaatklep. Ik ben graag en veel alleen waardoor het soms voelt alsof ik zo toch een beetje communiceer en contact heb. Daarnaast heb ik dit jaar ontdekt dat iets moois creëren op papier of doek ook iets is wat ontzettend graag doe. Als ik voel dat de creaties eraan toe zijn zullen ze wellicht eens op in een blog verschijnen…

Engelen die mij aanspoorde

In eerste maand van het nieuwe jaar bestaat Het engelen dagboek een jaar. Wauw! ♥ Ik had niet durven dromen dat de website al zo snel zoveel lezers zou hebben. Ik ben begonnen doordat de engelen mijn aanspoorde, ‘ik dacht: oké oké, ik doe het.‘ Nu klinkt het bijna alsof het met tegenzin ging, dat was natuurlijk niet zo. Ik wilde heel graag schrijven, maar er was ook heel veel angst en er waren een hoop gedachten die zeiden: ‘en wat als niemand het gaat lezen’ en ‘wat als mensen het raar vinden.’ Er was tegelijkertijd heel veel inspiratie en wat terughoudendheid. Maar wat ben ik blij dat ik het heb gedaan!

Dankjewel engelen en dankjewel lieve lezer! Op naar nog vele jaren vol engelen schrijfsels, liefdevolle boodschappen en engelen creaties.


Volgend jaar hoop ik je weer te zien, hier op Het engelen dagboek! Ik wil je vanaf hier een hele fijne december maand wensen vol liefde en licht en ik hoop dat je een prachtig, gezond en liefdevol nieuwjaar in mag gaan ♥

Warme engelen groet,

Rosanne

Wil je graag elke maand een engelen boodschap in je postvak ontvangen? Je kan je hieronder GRATIS inschrijven. Elke maand ontvang je dan een engelen boodschap in je postvak! ♥

engelen tekens herkennen
, , ,
Vorig bericht
Engelen boeken tips!
Volgend bericht
Engelen boodschap januari 2020!

Gerelateerde berichten

4 reacties. Reactie plaatsen

  • ROSANNE IK HEB JE PERSOONLYKE GEDACHTEN GELEZEN .ECHT HEEL MOOI ,JY BENT EEN HEEL MOOI GOED PERSOON ,DAT MERK IK .DE ENGELEN HELPEN MY ALTYD IK HOOP DAT ZE ME NU OOK HELPEN .DANK U .ELIANE

    Beantwoorden
  • Lieverd ik heb onze hond 14 jaar gehad hij is al 32jaar gestorven heb een mooie foto van onze Lex mis hem nog iedere dag jij ook veel sterkte ze zijn nu in de paarde en honden wereld

    Beantwoorden

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Fill out this field
Fill out this field
Geef een geldig e-mailadres op.

Menu